reserveren

Je kat uit logeren?

In de opvang is juist niet zielig!

Als je op vakantie gaat, of een weekendje weg, wil je zelf genieten. Dan zit je niet te wachten op zorgen over je kat. ‘Gaat het wel goed? Zal’ie niet ontsnappen? Blijft hij bij thuiskomst weer drie dagen 'boos'? Of hangt hij van frustratie in je gordijnen?’

Een kat rustig thuis laten, met een bakje voer en buurvrouw die eenmaal per dag even komt kijken, dat lijkt het beste. Maar ís het dat ook?

Het is thuis, maar wel alléén... Vertrouwd, maar ineens wel zonder ‘eigen mensen’ en het vaste ritme. En onderschat de schrik niet, elke keer als de oppas/buurvrouw binnenkomt.

Een buitenkat kan – op zoek naar aandacht – ook steeds verder afdwalen van zijn eigen huis. Zeker in een week, of 14 dagen. Wil je dat voorkomen?

Lees verder

Het liefdevolle logeeradres voor je kat in Noord-Holland

Over Els

Home » Over ons » Over Els

Hoe het begon

‘Als jij voor de verblijven zorgt, zorg ik voor de klanten”. Dat zei de dierenarts voor wie ik werkte, toen ik vertelde dat ik een pension speciaal voor katten wilde beginnen.

Op dat moment werkte ik een aantal jaren als dierenartsassistente.

Het was een sprong in het diepe. In een tijd – ook nog! – waarin het nog helemaal nog niet zo ‘gewoon’ was om je kat naar een opvang te brengen.

Nu zit ik elke zomer helemaal vol, met maximaal dertig katten. De dierenartsen uit mijn netwerk verwijzen nog steeds naar mij. En zo af en toe heb je een noodgeval, of een diabeteskat, waar mijn oude werkervaring goed van pas komt.

Ik werk nog steeds alleen, en dat wil ik ook blijven doen. Heerlijk. Ik ben de enige die alles overlegt met de klanten, zodat ik alles weet. En ik zie zelf elke kat diverse keren per dag, zodat ik ze goed in de gaten kan houden. Ook fijn voor de katten trouwens, dat het altijd dezelfde persoon is die binnenkomt.

Hoe het begon

‘Als jij voor de verblijven zorgt, zorg ik voor de klanten”. Dat zei de dierenarts voor wie ik werkte, toen ik vertelde dat ik een pension speciaal voor katten wilde beginnen.

Op dat moment werkte ik een aantal jaren als dierenartsassistente.

Het was een sprong in het diepe. In een tijd – ook nog! – waarin het nog helemaal nog niet zo ‘gewoon’ was om je kat naar een opvang te brengen.

Nu zit ik elke zomer helemaal vol, met maximaal dertig katten. De dierenartsen uit mijn netwerk verwijzen nog steeds naar mij. En zo af en toe heb je een noodgeval, of een diabeteskat, waar mijn oude werkervaring goed van pas komt.

Ik werk nog steeds alleen, en dat wil ik ook blijven doen. Heerlijk. Ik ben de enige die alles overlegt met de klanten, zodat ik alles weet. En ik zie zelf elke kat diverse keren per dag, zodat ik ze goed in de gaten kan houden. Ook fijn voor de katten trouwens, dat het altijd dezelfde persoon is die binnenkomt

Wat mij motiveert

Sinds we – dat zijn mijn man Wilco en onze kinderen –op het akkerbouwbedrijf net buiten Middenmeer zijn gaan wonen, heb ik met de katten echt alle ruimte!

In 2018 bouwden we een tweede verblijf. Drie individuele ruimtes, heuse kattensuites met buitenren van maar liefst 13 vierkante meter.

Ik heb gemerkt dat mijn theorie klopte; dat katten, mits buiten hun eigen territorium, steun hebben aan elkaar. Dat ze zich goed voelen in een groep, juist als ze in een vreemde omgeving terechtkomen.

En sommigen zitten echt liever apart, dat respecteer ik ook. 
Want elke kat heeft zijn eigen karakter. Je onderhandelt met ze. De ene keer win ik een beetje. De andere keer zij. Dat vind ik het leuke aan katten.

Binnen ‘no time’ hangen ze heerlijk in een slaapmat, vliegen ze doldriest door de ruimte of komen ze kopjes gevend naar me toe. ‘Hij gedraagt zich net als bij ons thuis’, hoor ik regelmatig van klanten. En dat is dus precies waar ik het voor doe!

Wat mij motiveert

Sinds we – dat zijn mijn man Wilco en onze kinderen –op het akkerbouwbedrijf net buiten Middenmeer zijn gaan wonen, heb ik met de katten echt alle ruimte!

In 2018 bouwden we een tweede verblijf. Drie individuele ruimtes, heuse kattensuites met buitenren van maar liefst 13 vierkante meter.

Ik heb gemerkt dat mijn theorie klopte; dat katten, mits buiten hun eigen territorium, steun hebben aan elkaar. Dat ze zich goed voelen in een groep, juist als ze in een vreemde omgeving terechtkomen.

En sommigen zitten echt liever apart, dat respecteer ik ook. 
Want elke kat heeft zijn eigen karakter. Je onderhandelt met ze. De ene keer win ik een beetje. De andere keer zij. Dat vind ik het leuke aan katten.

Binnen ‘no time’ hangen ze heerlijk in een slaapmat, vliegen ze doldriest door de ruimte of komen ze kopjes gevend naar me toe. ‘Hij gedraagt zich net als bij ons thuis’, hoor ik regelmatig van klanten. En dat is dus precies waar ik het voor doe!

Meer weten over mij en ons kattenpension?

Klik op één van onderstaande foto’s en ga respectievelijk naar Opvang, Tarieven, Gastenboek en Contact